Elektroradiolog zatrudniony na umowie o pracę w podmiocie leczniczym jest rozliczany według tej samej ustawy o najniższym wynagrodzeniu zasadniczym co pielęgniarki, fizjoterapeuci czy diagności laboratoryjni. Od 1 lipca 2026 r. minimum wynosi 8369,35 zł brutto (ok. 6035 zł netto), gdy na stanowisku wymaga się wykształcenia średniego albo studiów I stopnia, oraz 9081,63 zł brutto (ok. 6521 zł netto), gdy wymagane jest magisterium. Do 30 czerwca 2026 r. te same grupy miały 7690,82 zł i 8345,35 zł. Jeśli opis stanowiska wymaga jednocześnie wyższego wykształcenia magisterskiego i specjalizacji, wejście w grupę 2 z kwotą 11 485,59 zł jest możliwe na ogólnej zasadzie „innego pracownika wykonującego zawód medyczny”, ale typowy etat technika elektroradiologa w szpitalu pozostaje w grupie 6 albo 5. Do zasady doliczają się dodatki za noce i święta, liczone identycznie jak u pozostałego personelu medycznego.

Jak ustawa dzieli elektroradiologów

Załącznik do ustawy z 8 czerwca 2017 r. wprost wymienia technika elektroradiologa w dwóch miejscach. W grupie 5, ze współczynnikiem 1,02, znajduje się m.in. „technik elektroradiolog” z wymaganym wyższym wykształceniem na poziomie magisterskim. W grupie 6, ze współczynnikiem 0,94, ustawa wymienia technika elektroradiologa z wymaganym wykształceniem średnim oraz — osobno — pracowników wykonujących zawód medyczny z wykształceniem na poziomie studiów I stopnia. Od 1 lipca 2026 r. daje to odpowiednio 8903,56 × 1,02 = 9081,63 zł oraz 8903,56 × 0,94 = 8369,35 zł.

Grupa, podobnie jak u pielęgniarek, zależy od kwalifikacji wymaganych na stanowisku, a nie wyłącznie od posiadanego dyplomu. Osoba z magisterium zatrudniona na etacie opisanym jako stanowisko średnie pozostaje przy współczynniku 0,94, dopóki pracodawca nie zmieni wymagań albo nie przeniesie pracownika do wyższej grupy. To rozróżnienie jest istotne, bo zawód przeszedł regulację w ustawie o niektórych zawodach medycznych i na rynku równolegle funkcjonują technicy elektroradiolodzy po szkołach policealnych oraz absolwenci studiów.

Grupa 2 ze współczynnikiem 1,29 nie wymienia elektroradiologa z nazwy, obejmuje jednak „innego pracownika wykonującego zawód medyczny” z wymaganym wykształceniem magisterskim i specjalizacją. Gdy szpital tak właśnie opisze stanowisko — magisterium plus specjalizacja — minimum rośnie do 11 485,59 zł. W codziennych siatkach płac szpitali publicznie omawianych dla tej profesji dominują jednak grupy 6 i 5, bo większość etatów w pracowni TK, MR, RTG albo medycyny nuklearnej nie jest opisywana jako stanowiska specjalizacyjne z magisterium.

Poniższe kwoty dotyczą pełnego etatu i najniższego wynagrodzenia zasadniczego. Netto policzono dla umowy o pracę, PIT-2, kosztów uzyskania 250 zł i bez PPK.

Różnica między najczęstszym etatem (grupa 6) a stanowiskiem wymagającym magisterium wynosi 712,28 zł brutto, około 486 zł netto. To dokładnie ta sama luka, która dzieli pielęgniarkę z licencjatem i pielęgniarkę z magisterium bez specjalizacji — bo współczynniki i podstawa GUS są identyczne. Skok do grupy 2, jeśli w ogóle nastąpi, jest już wyraźnie większy: 3116,24 zł brutto względem grupy 6.

Dyżury, noce i praca w pracowni

Elektroradiolog w szpitalu często pracuje zmianowo, bo tomografia, rezonans i zdjęcia RTG są potrzebne także w nocy oraz w weekendy, zwłaszcza przy izbie przyjęć i blokach operacyjnych. Dodatki liczy się tak samo jak w całym podmiocie leczniczym: co najmniej 65% stawki godzinowej za każdą godzinę w nocy i co najmniej 45% za godzinę pracy w dzień w niedzielę albo święto.

Przy 168 godzinach w miesiącu stawka godzinowa w grupie 6 wynosi 8369,35 / 168 ≈ 49,82 zł. Ośmiogodzinna noc to około 259 zł dodatku, dzienna zmiana świąteczna — około 179 zł. Sześć nocy i trzy takie zmiany dokładają około 2092 zł brutto i podnoszą łączne wynagrodzenie zasadnicze z dodatkami zmianowymi do około 10 461 zł, wciąż bez wysługi lat. W grupie 5 przy tym samym grafiku dodatki rosną wraz z wyższą podstawą: stawka godzinowa 9081,63 / 168 ≈ 54,06 zł, sześć nocy i trzy niedziele dają około 2271 zł dodatków i łącznie około 11 353 zł brutto.

W praktyce grafiki bywają bardziej nieregularne niż model „sześć nocy i trzy niedziele”. Pracownie zabiegowe, hemodynamika czy medycyna nuklearna mają inny rytm niż ambulatoryjny RTG w przychodni, która może w ogóle nie generować dodatków nocnych. Porównując oferty, warto więc oddzielić stawkę zasadniczą — tę chroni ustawa — od spodziewanego rozkładu zmian, który decyduje o realnej wypłacie.

Co zmienia wynik oprócz grupy

Tak jak w innych zawodach medycznych, wiele szpitali wypłaca dodatek za wysługę lat na podstawie własnego regulaminu, często od kilku procent po kilku latach pracy do około 20% przy długim stażu. Nie jest on elementem ustawy o najniższym wynagrodzeniu zasadniczym, więc nie ma jednej kwoty obowiązującej we wszystkich podmiotach. Do tego dochodzą nadgodziny, dyżury świąteczne ponad przyjęty przykład oraz ewentualne dodatki za pracę w warunkach szczególnych — na przykład przy aparaturze rentgenowskiej, w środowisku pola magnetycznego albo w pracowni izotopowej.

Forma zatrudnienia pozostaje istotna. Powyższe minima odnoszą się do umowy o pracę w podmiocie leczniczym. Kontrakt cywilnoprawny rozlicza się stawką za badanie, za godzinę albo za dyżur i nie korzysta automatycznie z tabeli współczynników. W prywatnych pracowniach diagnostycznych, które działają jako podmioty lecznicze i zatrudniają na etacie, ustawa nadal wyznacza podłogę płacową; przy umowie zlecenia punktem odniesienia staje się już uzgodniona stawka oraz minimalna stawka godzinowa, a nie grupa 5 albo 6.

---

Wnioski

Od 1 lipca 2026 r. typowy elektroradiolog na etacie szpitalnym ma zagwarantowane co najmniej 8369,35 zł brutto (ok. 6035 zł netto), jeśli stanowisko wymaga wykształcenia średniego albo licencjatu. Wymóg magisterium podnosi minimum do 9081,63 zł (ok. 6521 zł). Obie kwoty są identyczne z minimami pielęgniarek w grupach 6 i 5, bo liczy się je z tej samej podstawy 8903,56 zł i tych samych współczynników. O tym, która grupa zostanie przypisana, decyduje opis stanowiska, a nie sam fakt ukończenia studiów. Przy pracy zmianowej sześć nocy i trzy niedziele potrafią doliczyć około 2,1–2,3 tys. zł brutto ponad zasadniczą, dlatego realna pensja w całodobowej pracowni diagnostycznej jest zwykle wyższa niż samo ustawowe minimum.

Najczęściej zadawane pytania

Źródła i zdjęcia

Ustawa z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych — grupy 5 i 6 z wymienionym technikem elektroradiologiem oraz grupa 2 dla innego pracownika medycznego z magisterium i specjalizacją. Komunikat Prezesa GUS z 9 lutego 2026 r. (8903,56 zł za 2025 r.) oraz komunikat z 11 lutego 2025 r. (8181,72 zł za 2024 r.). Objaśnienia Ministerstwa Zdrowia. Dodatki za noce i święta: art. 99 ustawy o działalności leczniczej. Zdjęcie wyróżniające: fotografia z pracowni badań obrazowych, Pexels (licencja Pexels).